Efesiërs - Hoofstuk 1

Scroll asb. ondertoe om vandag se inskrywing te sien!

19 Augustus 2026

EFÉSIËRS 1:1 AFR53

Paulus, 'n apostel van Jesus Christus deur die wil van God, aan die heiliges wat in Éfese is, en die gelowiges in Christus Jesus:

Ons het klaargemaak met die boeke Jeremia en Klaagliedere en ek dink ons het ‘n bietjie positiewe aansporing nodig. Daarom het ek besluit dat ons met ons volgende Bybelstudie Paulus se brief aan Efese gaan ondersoek.

Om 'n Nuwe Testament brief te bestudeer, kan soms voel asof ons 'n universiteits kursus volg.

Die briewe is gewoonlik propvol diep, teologiese verduidelikings van Christus en ons verlossing.

Dit is soos ‘n ui wat een laag op 'n slag afgeskil moet word.

Uitdagende woorde wat verduideliking vereis soos versoening, uitverkieseing en genade gaan hier voorkom.

Ons sal terug verwys na gedeeltes uit die Ou Testament of selfs 'n nuwe geestelike verborgenheid vind.

Indien jy al ooit 'n enkele vers uit een van Paulus se briewe oor en oor gelees het en probeer het om sin daarvan te maak, is jy nie alleen nie.

Paulus, Petrus, Johannes en Jakobus het gelowiges van lank gelede en in onbekende omstandighede aangespreek.

Soms sal die situasies wat hulle bespreek vir ons bekend wees, soos die huwelik of kinders, maar ons sal ook wonder hoekom ons moet weet van vleis wat geëet word wat aan afgode geoffer is of slawe wat na hul meesters terugkeer.

Afgesien van elke brief se unieke onderwerp en skryfstyl, vind ons oor die algemeen 'n gemeenskaplike patroon in byna elke Nuwe Testament brief.

Die briewe begin gewoonlik met leerstellings, gevolg deur die praktiese toepassing van daardie leerstellings.

Die skrywer vertel ons iets oor die Persoon van Christus of die werk van Christus of die toekoms van die Kerk, en dan wend die skrywer hom tot sy lesers en dring daarop aan dat ons in ooreenstemming met daardie kennis optree.

En natuurlik maak dit volkome sin dat ons eers God se weë en verwagtinge moet verstaan ​​voordat ons Hom kan behaag. Boonop, as ons waardeer wat God vir ons in gedagte het, is ons minder geneig om kortsigtig te leef.

Ons vind beslis hierdie patroon in Paulus se briewe. Miskien meer as enigiemand anders gebruik Paulus Christelike leerstellings as aansporing van hoe om te leef.

Teen die einde van sy lewe het Paulus verklaar dat hy onskuldig was voor die mense omdat hy die hele raad van God verkondig het.

Hy het verstaan ​​dat gelowiges beide leerstellings en aansporing nodig het om hul volle mate van geestelike volwassenheid te bereik.

---

20 Augustus 2026

OPENBARING 2:1 AFR53

Skryf aan die engel van die gemeente in Éfese: Dít sê Hy wat die sewe sterre in sy regterhand hou, wat wandel tussen die sewe goue kandelaars:

Ons gaan nie ons studie van die brief aan Efese met Paulus se brief begin nie, maar met 'n brief wat Jesus sowat 30 jaar later aan Efese geskryf het.

Hierdie is nie 'n studie van Openbaring nie, maar ons kyk na Openbaring 2 omdat Jesus se brief aan Efese, deur Johannes geskryf, direk verband hou met Paulus se brief.

Ons gaan sien dat die kerk in Efese sterk gestaan het teen vals leraars. Ander kerke in hul tyd was nie so ywerig nie. Vals leraars het destyds die kerk binnegedring, maar Efese het toegewyd gebly aan die verkondiging en bewaring van die ware leerstellings van die apostels.

Efese se weerstand teen vals leringe het waarskynlik ontstaan ​​uit hul noue verbintenis met die vroeë kerkleiers. Paulus het vir ongeveer drie jaar in Efese gewoon en hulle onderrig tydens sy tweede sendingsreis. Die apostel Johannes en Timoteus het ook elk vir 'n paar jaar die stad bedien.

Daar is ‘n hele paar goed wat die gemeente goed gedoen het:

• Verdra nie slegte mense nie.

• Stel die wat hul apostels noem op die proef, en wys hul uit as leuenaars indien nodig.

• Is verdraagsaam en lydsaam.

• Werk ter wille van Jesus se Naam en word nie moeg nie.

• Haat wat Jesus haat - die werke van die Nikolaiete.

  • Nika, nicau - om te oorkom, te oorwin, te regeer.

  • Lao, laos - mense.

  • Gebruik hul geestelike statuur of posisie om oor die mense te heers

Ek ken jou werke en jou arbeid en jou lydsaamheid, en dat jy slegte mense nie kan verdra nie; en dat jy dié op die proef gestel het wat sê dat hulle apostels is en dit nie is nie, en hulle leuenaars bevind het; en dat jy verdra het en lydsaamheid besit, en ter wille van my Naam gearbei en nie moeg geword het nie.   OPENBARING 2:2-3 AFR53

Maar, hulle was so besig met die werke van die Koning dat daar nie tyd was vir die Koning nie. Jesus het vir hierdie kerk gesê dat Hy een ding teen hulle het -  hulle het hul eerste liefde verlaat.

Maar Ek het teen jou dat jy jou eerste liefde verlaat het.   OPENBARING 2:4 AFR53

Wat is die eerste liefde van die kerk? Een moontlike antwoord sou Christus self wees. Maar ek dink nie dis waaroor Jesus hier praat nie. Ek dink nie Jesus sê die kerk het Hom persoonlik verlaat, asof om te suggereer dat hulle nie meer in Jesus glo nie.

Die woord in Grieks vir eerste is protos, wat beteken - mees prominent of voor alles anders. Hy praat nie van kronologiese volgorde nie, Hy praat van die belangrikste, die hoogste prioriteit.

Jesus gee nou vir die kerk die resep om terug te keer na hul eerste liefde.

Onthou dan waarvandaan jy uitgeval het, en bekeer jou en doen die eerste werke. Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder as jy jou nie bekeer nie.   OPENBARING 2:5 AFR53

Jesus sê vir die kerk om die werke te doen wat hulle aanvanklik gedoen het. Weereens, die woord is protos wat die belangrikste beteken. Dus, blykbaar is die eerste of hoogste prioriteitsliefde van die kerk om die Here deur ons dade te dien.

---