Efesiërs - Hoofstuk 1
Updated: Sep 22
19 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:1 AFR53
Paulus, 'n apostel van Jesus Christus deur die wil van God, aan die heiliges wat in Éfese is, en die gelowiges in Christus Jesus:
Ons het klaargemaak met die boeke Jeremia en Klaagliedere en ek dink ons het ‘n bietjie positiewe aansporing nodig. Daarom het ek besluit dat ons met ons volgende Bybelstudie Paulus se brief aan Efese gaan ondersoek.
Om 'n Nuwe Testament brief te bestudeer, kan soms voel asof ons 'n universiteits kursus volg.
Die briewe is gewoonlik propvol diep, teologiese verduidelikings van Christus en ons verlossing.
Dit is soos ‘n ui wat een laag op 'n slag afgeskil moet word.
Uitdagende woorde wat verduideliking vereis soos versoening, uitverkieseing en genade gaan hier voorkom.
Ons sal terug verwys na gedeeltes uit die Ou Testament of selfs 'n nuwe geestelike verborgenheid vind.
Indien jy al ooit 'n enkele vers uit een van Paulus se briewe oor en oor gelees het en probeer het om sin daarvan te maak, is jy nie alleen nie.
Paulus, Petrus, Johannes en Jakobus het gelowiges van lank gelede en in onbekende omstandighede aangespreek.
Soms sal die situasies wat hulle bespreek vir ons bekend wees, soos die huwelik of kinders, maar ons sal ook wonder hoekom ons moet weet van vleis wat geëet word wat aan afgode geoffer is of slawe wat na hul meesters terugkeer.
Afgesien van elke brief se unieke onderwerp en skryfstyl, vind ons oor die algemeen 'n gemeenskaplike patroon in byna elke Nuwe Testament brief.
Die briewe begin gewoonlik met leerstellings, gevolg deur die praktiese toepassing van daardie leerstellings.
Die skrywer vertel ons iets oor die Persoon van Christus of die werk van Christus of die toekoms van die Kerk, en dan wend die skrywer hom tot sy lesers en dring daarop aan dat ons in ooreenstemming met daardie kennis optree.
En natuurlik maak dit volkome sin dat ons eers God se weë en verwagtinge moet verstaan voordat ons Hom kan behaag. Boonop, as ons waardeer wat God vir ons in gedagte het, is ons minder geneig om kortsigtig te leef.
Ons vind beslis hierdie patroon in Paulus se briewe. Miskien meer as enigiemand anders gebruik Paulus Christelike leerstellings as aansporing van hoe om te leef.
Teen die einde van sy lewe het Paulus verklaar dat hy onskuldig was voor die mense omdat hy die hele raad van God verkondig het.
Hy het verstaan dat gelowiges beide leerstellings en aansporing nodig het om hul volle mate van geestelike volwassenheid te bereik.
20 Augustus 2026
OPENBARING 2:1 AFR53
Skryf aan die engel van die gemeente in Éfese: Dít sê Hy wat die sewe sterre in sy regterhand hou, wat wandel tussen die sewe goue kandelaars:
Ons gaan nie ons studie van die brief aan Efese met Paulus se brief begin nie, maar met 'n brief wat Jesus sowat 30 jaar later aan Efese geskryf het.
Hierdie is nie 'n studie van Openbaring nie, maar ons kyk na Openbaring 2 omdat Jesus se brief aan Efese, deur Johannes geskryf, direk verband hou met Paulus se brief.
Ons gaan sien dat die kerk in Efese sterk gestaan het teen vals leraars. Ander kerke in hul tyd was nie so ywerig nie. Vals leraars het destyds die kerk binnegedring, maar Efese het toegewyd gebly aan die verkondiging en bewaring van die ware leerstellings van die apostels.
Efese se weerstand teen vals leringe het waarskynlik ontstaan uit hul noue verbintenis met die vroeë kerkleiers. Paulus het vir ongeveer drie jaar in Efese gewoon en hulle onderrig tydens sy tweede sendingsreis. Die apostel Johannes en Timoteus het ook elk vir 'n paar jaar die stad bedien.
Daar is ‘n hele paar goed wat die gemeente goed gedoen het:
Verdra nie slegte mense nie.
Stel die wat hul apostels noem op die proef, en wys hul uit as leuenaars indien nodig.
Is verdraagsaam en lydsaam.
Werk ter wille van Jesus se Naam en word nie moeg nie.
Haat wat Jesus haat - die werke van die Nikolaiete.
Nika, nicau - om te oorkom, te oorwin, te regeer.
Lao, laos - mense.
Gebruik hul geestelike statuur of posisie om oor die mense te heers
Ek ken jou werke en jou arbeid en jou lydsaamheid, en dat jy slegte mense nie kan verdra nie; en dat jy dié op die proef gestel het wat sê dat hulle apostels is en dit nie is nie, en hulle leuenaars bevind het; en dat jy verdra het en lydsaamheid besit, en ter wille van my Naam gearbei en nie moeg geword het nie. OPENBARING 2:2-3 AFR53
Maar, hulle was so besig met die werke van die Koning dat daar nie tyd was vir die Koning nie. Jesus het vir hierdie kerk gesê dat Hy een ding teen hulle het - hulle het hul eerste liefde verlaat.
Maar Ek het teen jou dat jy jou eerste liefde verlaat het. OPENBARING 2:4 AFR53
Wat is die eerste liefde van die kerk? Een moontlike antwoord sou Christus self wees. Maar ek dink nie dis waaroor Jesus hier praat nie. Ek dink nie Jesus sê die kerk het Hom persoonlik verlaat, asof om te suggereer dat hulle nie meer in Jesus glo nie.
Die woord in Grieks vir eerste is protos, wat beteken - mees prominent of voor alles anders. Hy praat nie van kronologiese volgorde nie, Hy praat van die belangrikste, die hoogste prioriteit.
Jesus gee nou vir die kerk die resep om terug te keer na hul eerste liefde.
Onthou dan waarvandaan jy uitgeval het, en bekeer jou en doen die eerste werke. Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder as jy jou nie bekeer nie. OPENBARING 2:5 AFR53
Jesus sê vir die kerk om die werke te doen wat hulle aanvanklik gedoen het. Weereens, die woord is protos wat die belangrikste beteken. Dus, blykbaar is die eerste of hoogste prioriteitsliefde van die kerk om die Here deur ons dade te dien.
21 Augustus 2026
JAKOBUS 2:17 AFR53
Net so is ook die geloof, as dit geen werke het nie, in sigself dood.
Efese het ‘n groot respek vir leerstellings gehad, ‘n groot onverdraagsaamheid vir vals leringe, en op een stadium het hulle dade gedoen in ooreenstemming met die leerstellings wat hulle geken het.
Maar op 'n stadium het dinge in Efese verander. Hulle het hul eerste liefde verlaat, het Jesus gesê.
Hulle het die belangriker werk van die kerk, om Christus en God se mense te dien, opsy gesit.
In plaas daarvan het hulle teruggekeer na die laer prioriteit om wêreldse dinge, aardse prestasies, aardse rykdom en aardse erkenning na te streef. Omdat hulle so baie geweet het en so min gedoen het, het Jesus verklaar dat dit uiteindelik tot hul veroordeling sou lei.
Jesus het die kerk in Efese gewaarsku dat hulle hul kandelaar kon verloor. Met ander woorde, as hulle nie hul sending sou vervul om lig in die wêreld te wees nie, dan verbeur hulle hul plek as 'n kerk. Dit is 'n ontnugterende gedagte waarvan ons nie te vinnig moet weghardloop nie.
Jesus sê dat dit vir Hom so belangrik is om ons geloof en ons kennis van leerstellings in aksie te sit, dat as ons in daardie sending faal, ons nie meer rede het om as 'n kerk te bestaan nie.
Jakobus sê beroemd dat geloof sonder werke dood en nutteloos is. In ander woorde, die Here het nooit bedoel dat ons geloof op sy eie moet bestaan nie. Geloof was altyd bedoel om tot aksie te lei.
Ons moet vra wat die kerk in Efese afgelei het van die dade wat hulle aanvanklik gedoen het.
Vals lering is dikwels die oorsaak van 'n kerkdwaal, maar ons weet dit was nie vals lerings in die geval van Efese nie. Jesus het hulle geprys vir hul nakoming van gesonde leer.
Nee, in hierdie geval moes dit iets anders gewees het. Die mees waarskynlike oorsaak was die kultuur van Efese self. Efese was 'n baie welgestelde, baie opwindende metropool, maar dit was ook 'n baie korrupte plek om bediening te doen.
Efese was die hoofstad van die Romeinse provinsie Klein-Asië, bekend vir sy tempel vir die godin Diana en vir sy Romeinse stadion.
Die tempel het aanbidders van regoor die ryk gelok en het duisende prostitute gehuisves wat aan die heidense seremonies deelgeneem het. Die stad se stadion was die grootste van sy soort in die wêreld, met sitplek vir 50 000 mense vir gladiatorspele.
Die stad was lewendig met handel en kos en drank, histories aangevuur deur sy hoofhawe, maar ook deur handel, bankwese en tempelbesoekers. Kortom, Efese was die plek waar goed gebeur het…..
As jy die wêreld se rykdom wou najaag, of dalk 'n naam vir jouself maak of mag in 'n aardse instelling wou verkry, was Efese 'n goeie plek om dit te doen. En dit het gelyk of die kerk in Efese presies dit begin doen het.
Geskiedenis teken aan dat Jesus wel sy waarskuwing gevolg het om die kerk se kandelaar te verwyder. Hy het Sy seënende hand teruggetrek, wat veroorsaak het dat die kerk verdwyn het.
Teen die tweede eeu was die stad in verval, die hawe het oor die jare toegeslik en die kerk het uitgesterf. Uiteindelik het die stad self 'n ruïne geword.
22 Augustus 2026
HANDELINGE 20:31 AFR53
Daarom moet julle waak en onthou dat ek drie jaar lank nag en dag nie opgehou het om elkeen met trane te vermaan nie.
Paulus spreek in Handelinge 20 afskeidswoorde aan die ouderlinge van Efese, en sê spesifiek dat hy hulle dag en nag met trane vermaan het gedurende die drie jaar wat hy in Efese gewoon het.
Paulus praat soos 'n man wat belas is deur wat hy in Efese ervaar het en hy wou graag beter dinge vir die kerk hê.
Sy melding van 'n erfenis is hier belangrik, want dit blyk dat die kerk se grootste swakheid die nastrewing van rykdom was. Onthou dat Efese 'n welgestelde stad was, 'n stad wat nie net groot rykdom besit het nie, maar ook sy burgers geïnspireer het om meer daarvan te soek.
En nou, broeders, dra ek julle op aan God en aan die woord van sy genade, wat magtig is om julle op te bou en julle 'n erfdeel te gee onder al die geheiligdes. HANDELINGE 20:32 AFR53
Die hemelse erfdeel wat vir elkeen wat in God glo wag, is vêr beter as enige goud of silwer of aardse rykdom. Daarom dat Paulus nie ander se rykdom begeer het nie, maar sy oë gedurig op God gerig het.
Niemand se silwer of goud of klere het ek begeer nie; HANDELINGE 20:33 AFR53
Paulus sê dat hy met sy eie twee hande gewerk het om te voorsien in sy behoeftes en die wat saam met hom was. Hy het nie sy hande bak gehou vir aalmoese nie.
maar julle weet self dat hierdie hande voorsien het in die behoeftes van my en die wat by my was. HANDELINGE 20:34 AFR53
Paulus se totale uitgangspunt was om mense te leer deur sy eie voorbeeld. Die swakkes wat gehelp moes word, was nie diegene wat te lui was om te werk nie, maar die wat werklik nie instaat was om te werk nie. Dit is beter om te gee as om te ontvang, is ‘n kort en kragtige opsomming van Paulus se leefwyse.
Ek het julle in alles getoon dat ons deur so te arbei die swakkes moet help en die woorde van die Here Jesus moet onthou, dat Hy gesê het: Dit is saliger om te gee as om te ontvang. HANDELINGE 20:35 AFR53
Paulus kniel in eerbied vir God, en hulle bid almal saam.
En ná hierdie woorde het hy neergekniel en met hulle almal saam gebid. HANDELINGE 20:36 AFR53
Dit is ‘n emosionele afskeid en die broeders groet Paulus in trane en elkeen gee vir hom ‘n druk.
En daar het 'n groot geween ontstaan van almal, en hulle het Paulus om die hals geval en hom gesoen, HANDELINGE 20:37 AFR53
Die broeders is veral bedroef omdat dit die laaste keer sal wees dat hulle vir Paulus gaan sien, en so begelei hulle hom na die skip.
veral bedroef oor die woord wat hy gesê het, dat hulle sy aangesig nie meer sou sien nie. En hulle het hom na die skip begelei. HANDELINGE 20:38 AFR53
23 Augustus 2026
HANDELINGE 19:34 AFR53
Maar toe hulle verstaan dat hy 'n Jood is, gaan daar een geroep van almal op terwyl hulle omtrent twee uur lank skreeu: Groot is die Diana van die Efésiërs!
Hoe hou hierdie agtergrond inligting verband met ons studie van die boek Efesiërs?
Eerstens, dit is duidelik dat Paulus en Jesus besorgd was oor hierdie kerk. In Paulus se laaste instruksies in Handelinge was hy bekommerd dat die kerk dalk sou swig voor die versoekings van die stad om hulself te dien in plaas van Christus.
En net 'n paar dekades later lees ons dat Jesus vir hierdie kerk sê dat hulle inderdaad hul hoogste prioriteit verlaat het, wat daarop dui dat hulle ander dinge nagestreef het.
Tweedens, is dit veilig om te sê dat Efese 'n kerk met verdeelde liefde was.
Aan die een kant het hulle die leerstellings van hul geloof geken en gerespekteer. Maar, aan die ander kant het hulle die rykdom en prominensie begeer wat hul stad gebied het aan diegene wat bereid was om dit na te jaag.
Die kerk het vroeg in hul wandel 'n tydperk van sukses beleef toe hul geloof 'n liefde vir die diens van God en Sy mense aangespoor het. Hulle het die sending van die kerk gedien, die nastrewing van aardse dinge opsy gesit en hul oë op Jesus gevestig.
Maar uiteindelik het hulle voor die versoekings van aardse dinge geval, hulle het hul eerste liefde verlaat en hulle het hul pad en uiteindelik hul plek verloor.
So het die verhaal van Efese geëindig. Die omstandighede rondom die kerk van Efese het baie in gemeen met die kerk vandag op baie plekke in die wêreld.
Ons is geseënd om in die rykste tyd in die hele menslike geskiedenis te leef. Die meeste ontwikkelde lande geniet 'n lewenstandaard wat ver bo dit is wat in vorige geslagte moontlik was.
Terwyl daar steeds plekke van armoede, oorlog en siekte bestaan, beïnvloed daardie dinge oor die algemeen minder mense as in die verlede.
Op baie plekke vandag het die kerk 'n kultuur van materialistiese, aandagtrekkende, magsgrypende en ervaringsoekende heidene - net soos die kerk in Efese. Die vraag ontstaan dus of ons ook die gevaar loop om ons eerste liefde te verlaat? Is ons almal leerstellings en geen aksie nie? Bewaak ons die leer, maar laat ons toe dat ons harte deur die wêreld rondom ons versoek word? Erken ons dat ons deur God goedgekeur is deur ons geloof in Christus, maar begeer ons steeds die lof van mense?
Omdat ons Paulus se brief aan Efese het, hoef ons nie dieselfde pad as hulle te loop nie.
Paulus se brief is een van die noemenswaardige ironieë van die Nuwe Testament. Hy het die brief juis geskryf om die kerk aan te moedig om nie voor dieselfde versoekings te swig wat hulle uiteindelik in Efese laat beland het nie.
Nadat hy jare lank onder hulle gewoon het, het hy die kultuur goed geken. En natuurlik was hy bekommerd oor die kerk se toekoms, soos ons in sy afskeidskommentaar in Handelinge gelees het.
Die geskiedenis teken aan dat die kerk nie ag geslaan het op die instruksies wat hulle ontvang het nie. Hulle het dalk die letter bewaak, hulle het dit selfs verstaan, maar hulle het dit beslis nie in aksie omgesit nie.
Hulle geloof het op sigself gestaan, nutteloos, dood en uiteindelik het dit die lot van die kerk self geword. Dit hoef nie ons toekoms te wees nie, as ons net die woord van God sal hoor en dit doen.
24 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:1 AFR53
Paulus, 'n apostel van Jesus Christus deur die wil van God, aan die heiliges wat in Éfese is, en die gelowiges in Christus Jesus:
Paulus stel homself op sy gebruiklike manier voor en identifiseer homself aan sy lesers as 'n apostel deur die wil van God.
Paulus identifiseer homself aan sy Griekse gehoor met sy Griekse naam. Sy Joodse naam was Saulus, wat, wanneer dit in Grieks vertaal word, Paulus is.
Paulus was die Joodse apostel wat deur Jesus na die heidense wêreld gestuur is, en Paulus het sy roeping heelhartig omhels.
Hy het met sy Griekse gehoor geïdentifiseer deur homself Paulus te noem. Vervolgens herinner Paulus sy gehoor daaraan dat hy die gesag van 'n apostel het.
'n Apostel is 'n spesiale lid van die liggaam van Jesus Christus. Hy is 'n man wat persoonlik deur Jesus aangestel is, deur 'n persoonlike verskyning van die Here.
Apostels het unieke gesag en mag gehad om die Evangelie na onbereikte gebiede te bring. Hulle het Nuwe Testament Skrifte geskryf en hulle kon bonatuurlike genesingsdade verrig as bewys van hul spesiale roeping.
Die eerste apostels was diegene wat Jesus gevolg het voordat Hy gesterf het, en toe was daar nog 'n paar wat deur die opgestane Jesus aangestel is. Paulus was een van daardie apostels wat deur die opgestane Here Jesus aangestel is.
Voordat Paulus as apostel aangestel was en Jesus begin dien het, het hy die kerk vervolg. Dit was Paulus se geskiedenis as 'n vervolger van die kerk wat sy vyande die geleentheid gegee het om hom te beskuldig dat hy ‘n indringer was. So moes Paulus gereeld sy gesagsposisie verdedig.
Verder voeg Paulus by dat hy 'n apostel is deur die wil van God.
Onthou hoe Paulus op reis was om Christene in Damaskus te arresteer toe die Here voor hom verskyn het. Jesus het Saulus verblind en hom na 'n gelowige in Damaskus gestuur.
Daardie gelowige, 'n man met die naam Ananias, het sy kommer teenoor Jesus uitgespreek oor die ontmoeting met die man wat bekend was daarvoor dat hy Christene doodmaak.
En hierop het Jesus geantwoord dat Paulus ‘n uitverkore werktuig was om Sy Naam voor nasies en konings te dra.
Paulus het dus nie vrywillig sy werk gekies nie, God het dit op hom afgedwing. Jesus sê Paulus was 'n uitverkore instrument. Hy was nie 'n vrywilliger nie, hy was gewerf, gekies.
Boonop het Paulus op dieselfde manier 'n gelowige in Jesus Christus geword. Hy het nie die kans gekry om te kies om 'n dissipel van Jesus te wees nie. God het nie die vraag aan Saulus gestel nie, want Saulus sou geweier het. En so het die Here Jesus vir Saulus op die pad gekonfronteer, God het Saulus 'n verswakkende toestand gegee en hom toe na Ananias gestuur om die situasie te verduidelik.
Gevolglik het Paulus dikwels sy briewe geopen deur sy rol en gesag te verduidelik as iets wat God gewil het, nie iets wat hy gewil het nie. Dit het diegene stilgemaak wat beweer het dat Paulus nie vertrou kon word nie, aangesien sy bediening na die ander apostels begin het en hy 'n vervolger van die kerk was. Paulus verdedig homself nie op grond van selfwaarde of meriete nie.
Inteendeel, hy sê die Here het hom vir die rol gekies en daarom was die Here verantwoordelik vir die tydsberekening van sy bekering.
25 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:2 AFR53
Genade vir julle en vrede van God, onse Vader, en die Here Jesus Christus!
Paulus groet die kerk met genade en vrede van die Vader en die Seun.
Dit is die klassieke groet van Paulus. Hy het nooit versuim om sy lesers daaraan te herinner dat hulle ontvangers van God se genade was en in ewige vrede met God was nie.
Natuurlik het die kerk geestelik genade en vrede gehad, maar dit beteken nie dat hulle genade en vrede in hul lewens ervaar het nie.
Ons het God se genade ontvang, maar leef ons met die wete dat ons vergewe is?
Ons is in vrede met God versoen, maar pla ons onsself met onnodige vrese en bekommernisse en die stryd van hierdie lewe?
Baie Christene doen dit deur toe te laat dat die dinge van hierdie wêreld ons geluk, sekuriteit, tevredenheid en vervulling bepaal.
Maar ons moet al daardie dinge in ons verhouding met Jesus Christus soek.
Soos ons reeds gesien het, was die kerk van Efese veral geteister deur wêreldse versoekings en afleidings. Hulle het te swaar op aardse bekommernisse gesteun en hulle het die rykdom van God se barmhartigheid oor die hoof gesien, iets wat reeds deur geloof aan hulle behoort het.
So vir hulle wens Paulus dat hulle die genade en vrede sou ervaar wat hulle ontvang het.
Paulus begin dan met een van die kragtigste teologiese verklarings in die hele Nuwe Testament, bedoel om die kerk te herinner aan alles wat hulle in Christus ontvang het.
Die leerstelling wat Paulus sal leer, word in Hoofstukke 1-3 gevind. Ons bestudeer leerstelling sodat ons kan weet hoe om in reaksie op hierdie waarhede te leef. In hierdie hoofstukke kry ons 'n bestendige stroom van waarheid waarvolgens ons kan leef.
Later in Hoofstukke 4-6 sal ons die toepassing van hierdie waarhede ontvang.
Die hoofstukke van leerstelling neem 'n unieke vorm aan in Paulus se briewe, amper soos 'n gebed of 'n lofbrief aan God self.
Die lering begin met 'n enkele Griekse sin wat begin in vers 3 en eindig met vers 14. Hierdie sin is 'n voortdurende lofprysing van die Here vir alles wat Hy deur Sy genade aan die gelowige gegee het.
Paulus weet hy skryf aan 'n groep statusbewuste, rykdomsoekende gesofistikeerdes wat in wêreldse omstandighede leef. Hulle is Christene, en hulle is getrou aan die ware leringe van die kerk, maar hulle liefde is verdeeld.
So herinner Paulus hulle daaraan dat lidmaatskap van die familie van God voorregte het wat verreweg swaarder weeg as wat hulle in Efese soek.
Hierdie lang sin wat ons gaan bestuder is ‘n ketting van verborge idees wat Paulus met ons gaan deel.
26 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:3 AFR53
Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus,
Paulus begin by God die Vader. Hy sê die Vader is geseënd, en hy doen dit omdat Hy die Vader van ons Here Jesus Christus is.
Jesus is 'n lid van die Godheid, en Sy koms om onder die mense te woon was die plan van die Vader. In die verborgenheid van die Drie-eenheid weet ons dat die Here Jesus Christus nie deur die Vader geskep is nie. Nietemin het Jesus Christus van die Vader voortgekom en die vorm van 'n mens aangeneem.
Verder het die Vader Sy kinders deur geloof geseën met elke geestelike seëning in die hemele.
Paulus begin sy lys van voorregte vir diegene in die liggaam van Christus met hierdie algemene stelling. Die stelling bestaan uit drie dele en ons gaan elke stelling apart hanteer.
Ons begin met die laaste deel van die sin wat sê, wat ons het ontvang ons omdat ons in Christus is. Ons geleentheid vir seëning is 'n gevolg van ons verhouding met Jesus Christus deur geloof. Niks wat ons in hierdie brief gaan bespreek, sal vir 'n persoon sin maak tensy hy of sy in Christus is nie.
Jy en ek is nie waardig om seën te ontvang op grond van ons eie meriete nie. Die seën van die Vader is geheel en al gebaseer op Jesus se werk namens ons. Dus, wat ons ook al van die Vader ontvang, kom omdat die Seun dit verdien, nie omdat ons dit verdien nie. Om te weet dat jou seëninge die gevolg is van Christus se goedheid en Sy werk, nie jou eie nie, gee ons vertroue in daardie toekoms.
Die tweede deel van die stelling sê dat ons geestelike seëninge ontvang. Dit het deesdae mode geword in die kerk om oor seëninge te praat, seëninge te eis, seëninge te noem, ens. Predikers en hul gemeentes gooi die woord deesdae gereeld en terloops rond. 'n Nuwe motor is 'n seën, 'n nuwe werk is 'n seën, 'n belastingterugbetaling is 'n seën, selfs 'n goeie haardag is 'n seën.
Die Here gee ons beslis aardse seëninge in verskeie vorme, maar Paulus het geestelike seëninge in gedagte. Die Bybel noem geestelike seëninge die vrug van die Gees, en hulle is die manifestasie van God se liefde in ons hart. Paulus lys die vrug van die Gees in Galasiërs.
Maar die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing. GALÁSIËRS 5:22 AFR53
Sommige Christene is so gefokus op die verkryging van materiële seëninge dat hulle die meerderwaardigheid van die geestelike seëninge wat in Christus gevind word, oor die hoof sien.
Laastens sê Paulus dat hierdie seëninge in die hemele is. Behalwe die geestelike voordele wat ons hier op aarde verkry as gevolg van ons wandel in Christus, wag daar selfs groter seëninge vir ons in die hemelse ryk.
Dit is die sentrale beginsel van Paulus se onderrig aan Efese. Hy gaan vir hulle sê dat hulle ryker is as wat hulle moontlik kan weet. Hulle besit meer as wat hul ongelowige bure ooit sal hê. Terwyl hulle versoek was om die rykdom van Efese te probeer verdien, het die Vader hemelse seëninge vir hulle bewaar.
Hoe gouer jy besef hoe ryk jy werklik in die hemel is, hoe gouer laat jy die gedagte om die rykdom hier te verkry, los.
27 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:4 AFR53
soos Hy ons in Hom uitverkies het voor die grondlegging van die wêreld om heilig en sonder gebrek voor Hom in liefde te wees,
God het ons gekies... Wanneer? ...voor die grondlegging van die wêreld!
Julle het My nie uitverkies nie, maar Ek het julle uitverkies en julle aangestel om vrug te gaan dra en dat julle vrug kan bly, sodat wat julle die Vader ook al in my Naam vra, Hy julle dit kan gee. JOHANNES 15:16 AFR53
Die verlore sondaar, aan sy eie weë oorgelaat, soek God nie.
soos geskrywe is: Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie. Daar is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie. ROMEINE 3:10-11 AFR53
God, in Sy liefde, soek die sondaar.
Want die Seun van die mens het gekom om te soek en te red wat verlore was. LUKAS 19:10 AFR53
God se aanbod is bona fide aan almal. Die verlorenes kies ongelukkig om verlore te wees.
Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê. JOHANNES 3:16 AFR53
Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom. JOHANNES 3:36 AFR53
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie my woord hoor en Hom glo wat My gestuur het, het die ewige lewe en kom nie in die oordeel nie, maar het oorgegaan uit die dood in die lewe. JOHANNES 5:24 AFR53
As jy met jou mond die Here Jesus bely en met jou hart glo dat God Hom uit die dode opgewek het, sal jy gered word; ROMEINE 10:9 AFR53
Want: Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. ROMEINE 10:13 AFR53
Almal wat aan Jesus gegee is, kom na Hom toe, en almal wat kom, word ontvang.
Al wat die Vader My gee, sal na My toe kom; en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie. JOHANNES 6:37 AFR53
God kies wel mense tot redding.
Maar ons moet God altyd oor julle dank, broeders wat deur die Here bemin word, dat God julle van die begin af verkies het tot saligheid in heiligmaking van die Gees en geloof in die waarheid, II THESSALONICENSE 2:13 AFR53
Gelowiges is uitverkies volgens voorkennis van God.
uitverkore volgens die voorkennis van God die Vader, in die heiligmaking van die Gees, tot gehoorsaamheid en besprenkeling met die bloed van Jesus Christus: Mag genade en vrede vir julle vermenigvuldig word! I PETRUS 1:2 AFR53
Mense kan weet of hulle uitverkies is deur hul reaksie op die Evangelie: hulle wat hoor en glo, is die uitverkorenes.
omdat ons weet van julle verkiesing, broeders wat deur God bemin word. Want ons evangelie het tot julle nie gekom in woord alleen nie, maar ook in krag en in die Heilige Gees en in volle versekerdheid, soos julle weet hoedanig ons onder julle om julle ontwil gewees het. En julle het navolgers van ons geword en van die Here deurdat julle die woord in baie verdrukking ontvang het met die blydskap van die Heilige Gees, sodat julle voorbeelde geword het vir al die gelowiges in Macedónië en Acháje. I THESSALONICENSE 1:4-7 AFR53
28 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:5 AFR53
deurdat Hy ons voorbeskik het om ons as sy kinders vir Homself aan te neem deur Jesus Christus, na die welbehae van sy wil,
Voorbeskik - ‘n bepaalde daad wat reeds gedoen is. Hierdie term word slegs gebruik om te verwys na God se voornemens vir Sy mense en dit verwys slegs na diegene wat gered word.
Die woord in Grieks is proorizo. Die definisie van proorizo – die enigste definisie – is om 'n uitkoms vooraf te bepaal.
Voorbeskikking is God se waarborg vir ons. Dit wil voorkom asof God se keuse volgens die welwillendheid van Sy wil is.
My skape luister na my stem, en Ek ken hulle, en hulle volg My. En Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie, en niemand sal hulle uit my hand ruk nie. JOHANNES 10:27-28 AFR53
God se voorneme is volgens Sy keuse en is nie gebaseer op wat ons dalk sal doen of nie sal doen nie.
Want toe die kinders nog nie gebore was en nog geen goed of kwaad gedoen het nie — dat die voorneme van God volgens die verkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep — ROMEINE 9:11 AFR53
Ons moet weet dat ons in Hom gekies is om vandag vir God te staan.
Aanneming:
Aanneming was 'n Romeinse en nie 'n Joodse praktyk. Nie alle kinders in die Joodse gesin was erfgename nie. Jy kom nie in God se familie deur aanneming nie, jy kom in Sy familie deur wedergeboorte, die nuwe geboorte.
Jesus antwoord: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie gebore word uit water en Gees nie, kan hy in die koninkryk van God nie ingaan nie. JOHANNES 3:5 AFR53
want julle is wedergebore nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die lewende woord van God wat tot in ewigheid bly. I PETRUS 1:23 AFR53
Aanneming is die daad van God waardeur Hy aan Sy wedergeborenes 'n volwasse status in die familie gee, sodat ons onmiddellik ons erfenis kan begin opeis en ons geestelike rykdom kan geniet.
In wedergeboorte ontvang 'n Christen die natuur van 'n kind van God; in aanneming ontvang hy die posisie van 'n seun van God.
Hy het na sy eiendom gekom, en sy eie mense het Hom nie aangeneem nie. JOHANNES 1:11 AFR53
Ons sal Hom sien soos Hy is, beteken dat ons vermoë om die diepte, breedte en volheid van Christus – en wie ons in Christus is – te waardeer en te verstaan, sal eers volledig wees wanneer Hy terugkeer. Wanneer ons voor Hom staan, sal ons geestelike oë wyd oop wees en ons gesigsveld sal uitbrei om alles in te neem.
Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees, omdat ons Hom sal sien soos Hy is. I JOHANNES 3:2 AFR53
29 Augustus 2026
EFÉSIËRS 1:6 AFR53
tot lof van die heerlikheid van sy genade waarmee Hy ons begenadig het in die Geliefde.
God het ons uitverkies, en daarin Sy genade aan ons geopenbaar, sodat ons dit kan erken en Hom daarvoor prys.
Wat is genade!
Genade is 'n noodsaaklike deel van God se karakter. Genade is nou verwant aan God se welwillendheid, liefde en barmhartigheid. Genade kan op verskillende maniere gedefinieer word as God se guns teenoor die onwaardiges of God se welwillendheid teenoor die onverdienstelikes. In Sy genade is God bereid om ons te vergewe en ons oorvloedig te seën, ten spyte van die feit dat ons nie verdien om so goed behandel te word of so vrygewig behandel te word nie.
Om genade ten volle te verstaan, moet ons oorweeg wie ons sonder Christus was en wie ons met Christus word. Ons is in sonde gebore - die Engelse vertaling is duideliker.
Want ék ken my oortredinge, en my sonde is altyddeur voor my. PSALMS 51:5 AFR53
Surely I was sinful at birth, sinful from the time my mother conceived me. Psalms 51:5 NIV
Ons was daaraan skuldig om God se heilige wette te oortree.
want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, ROMEINE 3:23 AFR53
Ons was vyande van God.
Want toe ons nog swak was, het Christus op die regte tyd vir die goddelose gesterwe. ROMEINE 5:6 AFR53
En ons verdien die dood.
Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here. ROMEINE 6:23 AFR53
Ons was onregverdig en sonder middele om onsself te regverdig. Geestelik was ons behoeftig, blind, onrein en dood. Ons siele was in gevaar van ewige straf.
aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde. ROMEINE 3:20 AFR53
Maar toe kom genade. God het Sy guns aan ons bewys. Genade is wat ons red.
Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; EFÉSIËRS 2:8 AFR53
Genade is die kern van die evangelie.
Maar ek bekommer my glad nie en ek ag ook my lewe vir myself nie dierbaar nie, sodat ek met blydskap my loopbaan kan volbring en die bediening wat ek van die Here Jesus ontvang het, om kragtig te getuig vir die evangelie van die genade van God. HANDELINGE 20:24 AFR53
30 Augustus 2026
JAKOBUS 4:6 AFR53
Maar Hy gee groter genade; daarom sê Hy: God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade.
Genade gee ons oorwinning oor sonde en genade gee ons ewige troos en goeie hoop.
En mag onse Here Jesus Christus self en onse God en Vader, wat ons liefgehad het en 'n ewige troos en goeie hoop in genade gegee het, julle harte vertroos en julle versterk in alle goeie woorde en werke! II THESSALONICENSE 2:16-17 AFR53
Paulus het genade herhaaldelik geïdentifiseer as die basis van sy roeping as 'n apostel.
Volgens die genade van God wat aan my gegee is, het ek soos 'n bekwame boumeester die fondament gelê, en 'n ander bou daarop; maar elkeen moet oppas hoe hy daarop bou. I KORINTHIËRS 3:10 AFR53
Jesus Christus is die beliggaming van genade, gekoppel aan waarheid.
En die Woord het vlees geword en het onder ons gewoon — en ons het sy heerlikheid aanskou, 'n heerlikheid soos van die Eniggeborene wat van die Vader kom — vol van genade en waarheid. JOHANNES 1:14 AFR53
Die Bybel noem genade herhaaldelik 'n gawe.
Maar aan elkeen van ons is die genade gegee volgens die mate van die gawe van Christus. EFÉSIËRS 4:7 AFR53
Dit is belangrik, want dit leer ons 'n paar sleuteldinge oor genade:
Eerstens, enigiemand wat al ooit 'n geskenk ontvang het, verstaan dat 'n geskenk baie anders is as 'n lening, wat terugbetaling of teruggawe deur die ontvanger vereis. Die feit dat genade 'n geskenk is, beteken dat niks in ruil daarvoor verskuldig is nie.
Tweedens, daar is geen koste vir die persoon wat 'n geskenk ontvang nie. 'n Geskenk is gratis vir die ontvanger, hoewel dit nie gratis is vir die gewer nie, wat die koste dra. Die geskenk van verlossing kos ons sondaars niks. Maar die prys van so 'n buitensporige geskenk het teen 'n groot koste gekom vir ons Here Jesus, wat in ons plek gesterf het.
Derdens, sodra 'n geskenk gegee is, het eienaarskap van die geskenk oorgedra en is dit nou ons s'n om te hou. Daar is 'n permanensie in 'n geskenk wat nie met lenings of voorskotte bestaan nie. Wanneer 'n geskenk van hande verander, doen die gewer permanent afstand van alle regte om die geskenk in die toekoms te verbreek of terug te neem. God se genade is vir ewig ons s'n.
Vierdens, met die gee van 'n geskenk, verbeur die gewer vrywillig iets wat hy besit, en verloor gewilliglik wat aan hom behoort sodat die ontvanger daaruit kan wins maak. Die gewer word armer sodat die ontvanger ryker kan word.
Laastens leer die Bybel dat genade heeltemal onverdiend is. Die geskenk en die daad van gee het glad niks te doen met wat ons verdien nie.
31 Augustus 2026
TITUS 3:7 AFR53
sodat ons, geregverdig deur sy genade, erfgename kan word ooreenkomstig die hoop van die ewige lewe.
Genade hou nie op sodra ons gered is nie. God is genadig teenoor ons vir die res van ons lewens en werk in en aan ons. Die Bybel bemoedig ons met baie bykomende voordele wat genade vir elke gelowige verseker:
Genade regverdig ons voor 'n heilige God.
en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is. ROMEINE 3:24 AFR53
Genade bied ons toegang tot God om met Hom te kommunikeer.
Laat ons dan met vrymoedigheid na die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind om op die regte tyd gehelp te word. HEBREËRS 4:16 AFR53
Genade wen vir ons 'n nuwe verhouding van intimiteit met God.
Toe sê die Here aan Moses: Ook hierdie versoek wat jy uitgespreek het, daaraan sal Ek voldoen; want jy het genade gevind in my oë, en Ek ken jou by die naam. EXODUS 33:17 AFR53
Genade skenk ons onmeetbare geestelike rykdom.
sodat Hy in die eeue wat kom, kan betoon die uitnemende rykdom van sy genade in goedertierenheid oor ons in Christus Jesus. EFÉSIËRS 2:7 AFR53
Genade bewaar ons en vertroos, bemoedig en versterk ons.
Jy dan, my seun, wees sterk deur die genade wat in Christus Jesus is; II TIMÓTHEÜS 2:1 AFR53
Genade is aktief en voortdurend aan die werk in die lewens van God se mense. Paulus het die sukses van sy bediening nie aan sy eie aansienlike arbeid toegeskryf nie, maar aan die genade van God wat met hom was.
Maar deur die genade van God is ek wat ek is, en sy genade aan my was nie tevergeefs nie; maar ek het oorvloediger gearbei as hulle almal; nogtans nie ek nie, maar die genade van God wat met my is. I KORINTHIËRS 15:10 AFR53
Genade is die voortdurende, welwillende daad van God wat in ons werk, waarsonder ons niks kan doen nie. Genade is groter as ons sonde, oorvloediger as wat ons verwag, en te wonderbaar vir woorde.
As ontvangers van God se genade, moet Christene genadig teenoor ander wees. Genade word aan ons gegee om ander te dien en ons geestelike gawes te gebruik vir die opbou van die kerk.
Namate elkeen 'n genadegawe ontvang het, moet julle mekaar daarmee dien soos goeie bedienaars van die veelvuldige genade van God. I PETRUS 4:10 AFR53
1 September 2026
EFÉSIËRS 1:7 AFR53
In Hom het ons die verlossing deur sy bloed, die vergifnis van die misdade na die rykdom van sy genade,
Die Hom in vandag se vers is die Geliefde van Efesiërs 1:6. In Hom het ons verlossing en nêrens anders nie. Daar is geen moontlike verlossing buite Jesus en Sy verlossende bloed nie.
Verlossing impliseer altyd 'n prys wat betaal word vir die vryheid wat gekoop word. Paulus gebruik die Griekse woord apolytrosus, wat beteken om te bevry met die ontvangs van 'n losprys. Hier is die prys Jesus se bloed.
Jesus verlos ons nie deur Sy sondelose lewe of Sy morele voorbeeld nie, maar slegs deur Sy dood in ons plek - deur Sy bloed. Let op, dit is nie verlossing deur Sy krag nie, dit is deur Sy bloed. Dit is nie verlossing deur Sy liefde nie, dit is deur Sy bloed. (Spurgeon)
Die verlossing en vergifnis wat aan ons gegee word, kom volgens die mate van die rykdom van Sy genade. Dit is nie 'n klein verlossing of vergifnis wat deur Jesus aan die kruis gegee is nie. Dit is enorm.
Baie dink dit is onverstandig van God om sulke verlossing en vergifnis oorvloedig aan skuldige sondaars te skenk. Maar dit was in alle wysheid en verstandigheid dat Hy dit aan ons gegee het.
wat Hy oorvloedig aan ons bewys het in alle wysheid en verstand, EFÉSIËRS 1:8 AFR53
Jesus is ons bron vir alle wysheid en insig. Paulus verwys na Jesus as die geopenbaarde Woord van God.
God se genade gaan 'n stap verder om alle geestelike wysheid aan die gelowige deur die Woord te verskaf.
Die wysheid wat God vir ons deur Sy woord gee, is geestelike waarheid, geestelike realiteite van wie God is, wie ons is en wat die toekoms inhou.
Dis kennis wat ons slegs kan weet as God kies om dit aan ons te openbaar. Ons praat van geestelike waarheid wat buite die vermoë van mense lê om op hul eie te ontdek.
Geen hoeveelheid soek, filosofeer, studie of waarneming kan ooit God werklik ontdek, wat nog te sê om alles te verstaan wat Hy vir die Skepping beplan het nie
Paulus sê dat Jesus die verborgenheid van Sy wil aan ons bekend maak.
deurdat Hy aan ons die verborgenheid van sy wil bekend gemaak het na sy welbehae wat Hy in Homself voorgeneem het, EFÉSIËRS 1:9 AFR53
Waarlik, God se wil is 'n verborgenheid vir die gevalle mensdom, soos Paulus in 1 Korinthiërs sê.
Waar bly die wyse? Waar bly die skrifgeleerde? Waar die redetwister van hierdie eeu? Het God nie die wysheid van hierdie wêreld dwaas gemaak nie? Want aangesien in die wysheid van God die wêreld deur die wysheid God nie geken het nie, het dit God behaag om deur die dwaasheid van die prediking die wat glo, te red; I KORINTHIËRS 1:20-21 AFR53
Aangesien die mensdom nie geestelike wysheid kan vind nie, moet God Homself aan ons openbaar. Let ook daarop dat hierdie begrip slegs vir die gelowige is, as 'n saak van God se genade. Diegene wat nie gekies is om genade te ontvang nie, ontvang ook nie die wysheid van God nie. Trouens, die vermoë om die woord van God te verstaan en te waardeer, is 'n teken van 'n persoon se verlossing.
2 September 2026
I KORINTHIËRS 1:18 AFR53
Want die woord van die kruis is wel dwaasheid vir die wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God;
Paulus sê die Woord van God is volslae dwaasheid vir die ongelowige. Dit is letterlik onmoontlik vir die ongelowige om te begryp wat die Bybel in geestelike terme sê. 'n Ongelowige kan beslis die woorde lees en 'n mate van begrip he. Hulle kan die verhaal van Noag of Abraham of selfs Jesus tot 'n mate verstaan, in 'n menslike sin, net soos hulle enige ander boek kan lees.
Maar, die geestelike betekenis van die teks lê buite hul begrip. Hulle kan dit nie self sien nie, maak nie saak hoe lank hulle soek nie, en selfs al sou iemand dit vir hulle verduidelik, sal hulle dit steeds verwerp.
Dit is presies wat gebeur het toe Jesus met die Fariseërs gepraat het wat nie geglo het nie.
En julle het sy woord nie as iets blywends in julle nie, omdat julle Hom wat Hy gestuur het, nie glo nie. Julle ondersoek die Skrifte, omdat julle meen dat julle daarin die ewige lewe het; en dit is dié wat van My getuig. En julle wil nie na My kom om die lewe te hê nie. Eer neem Ek van die mense nie aan nie. Maar Ek ken julle, dat julle die liefde van God in julle nie het nie. Ek het gekom in die Naam van my Vader, en julle neem My nie aan nie. As 'n ander een in sy eie naam kom, hóm sal julle aanneem. JOHANNES 5:38-43 AFR53
Slegs die wat deur God gered word, kan die woord van God as die krag van God in ons lewens herken. Ons hoor dit omdat die Seun ons die genade gegee het om dit te doen.
In die Bybel word gelowiges dikwels die skape van God genoem, en Jesus is ons Goeie Herder.
Deur hierdie voorbeeld te gebruik, het Jesus verduidelik waarom die Fariseërs nie die betekenis van Sy woorde kon begryp nie.
En die Jode het Hom omring en vir Hom gesê: Hoe lank hou U ons in onsekerheid? As U die Christus is, sê dit vir ons ronduit. Jesus antwoord hulle: Ek het dit vir julle gesê, en julle glo nie. Die werke wat Ek doen in die Naam van my Vader, dié getuig van My. Maar julle glo nie, want julle is nie van my skape nie, soos Ek vir julle gesê het. JOHANNES 10:24-26 AFR53
Dus, om die woord van God te verstaan, is iets unieks beskikbaar vir God se skape, die wat deur die Vader vir redding uitverkies is. Petrus sê dat alles wat tot ons lewe op aarde en tot ons godsvrug behoort, gevind word in die kennis van Hom wat ons geroep het. Vir die gelowige is die woord van God voldoende om ons te bring waar God wil hê ons moet wees.
Mag genade en vrede vir julle vermeerder word deur die kennis van God en Jesus, onse Here! IMMERS, sy goddelike krag het ons alles geskenk wat tot die lewe en godsvrug dien, deur die kennis van Hom wat ons geroep het deur sy heerlikheid en deug, II PETRUS 1:2-3 AFR53
Paulus sê ons het die genade van alle insig van Jesus. Insig verwys na ons waardering van God se wil vir ons lewe. Dit verwys na die wete wat Jesus ons roep om te doen, hoe Hy wil hê ons moet leef om Hom te behaag.
Insig bou natuurlik op wysheid. Soos ons geestelike waarheid verstaan, sal ons in 'n beter posisie wees om Jesus se wil vir ons te verstaan. Wanneer Hy ons vra om plesier in ons lewe op te offer, verduidelik die woord van God hoekom. Wanneer Hy ons roep om vervolging of beproewing te verduur, verduidelik die woord van God hoekom dit belangrik is om te volhard.
As jy nie die Skrif bestudeer nie, kan jy steeds van die Here hoor, want dit is genade op sigself.
Maar sonder die raad van Sy woord, verstaan jy dalk nie hoekom jy moet luister en gehoorsaam wees nie.
3 September 2026
EFÉSIËRS 1:10 AFR53
om die volheid van die tye te reël, met die doel om alle dinge wat in die hemele sowel as wat op die aarde is, onder een hoof in Christus te verenig —
Hierdie vers is gebasseer op die metafoor van ‘n rentmeester of ‘n bestuurder, wat volgens sy Meester se bevel uitdeel aan diegene wat in die huis is.
En die Here antwoord: Wie is dan die getroue en verstandige bestuurder wat die heer oor sy diensvolk sal aanstel om hulle rantsoen op tyd te gee? LUKAS 12:42 AFR53
Die kerk is die huis van God, God self die Meester van die gesin en Christus die Rentmeester wat die huis regeer.
Die geestelike seëninge, genoem in Efesiërs 1:3, is die goeie dinge wat Hy uitdeel.
Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus, EFÉSIËRS 1:3 AFR53
Hierdie skatte van God se genade was slegs vir 'n paar oopgemaak, en spaarsamig uitgedeel in die Ou Testament, die meer volledige mededeling daarvan word bewaar tot die volheid van die tye, wanneer hulle deur Christus uitgedeel word.
Die volheid van die tye - dit is die tyd wat deur die Vader bepaal is vir die verskyning van Jesus in die vlees, volgens die beloftes in die Ou Testament.
maar hy staan onder voogde en bestuurders tot op die tyd tevore deur die vader bepaal. So was ons ook, toe ons kinders was, in diensbaarheid onder die eerste beginsels van die wêreld. Maar toe die volheid van die tyd gekom het, het God sy Seun uitgestuur, gebore uit 'n vrou, gebore onder die wet, GALÁSIËRS 4:2-4 AFR53
Paulus merk spesifiek op dat alle dinge, die dinge in die hemel en dinge op die aarde insluit. Daar was beide 'n geestelike en fisiese komponent in Paulus se bespreking van eenheid.
Paulus sal later hierdie geestelike realiteite in hoofstuk 6 aanspreek, in sy bespreking van die wapenrusting van God waar ons worstelstryd nie teen vlees en bloed is nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die hemelheersers van die duisternis van hierdie tyd, teen die bose geeste in die lug. Paulus het duidelik die behoefte gesien om beide die geestelike en die fisiese te bespreek, wat alle areas dek waarin God werk.
Paulus bespreek volgende die idee van ‘n erfenis. Watter erfenis het Paulus in gedagte gehad? Die gelowige se erfenis is tweeledig. Eerstens beteken dit om 'n kind van God te word - dit gee ons die reg om 'n erfenis te verwag. Tweedens verkry ons die ewigheid saam met die Here en woon ons vir alle tye in Sy geregtigheid.
in Hom in wie ons ook 'n erfdeel ontvang het nadat ons vantevore daartoe verordineer is ooreenkomstig die voorneme van Hom wat alles werk volgens die raad van sy wil, EFÉSIËRS 1:11 AFR53
Paulus verbind weer die konsepte van predestinasie en die wil van God. Paulus het groot vertroue gehad in die wete dat God alle dinge ten goede laat meewerk vir diegene wat in Hom glo.
En ons weet dat vir hulle wat God liefhet, alles ten goede meewerk, vir hulle wat na sy voorneme geroep is. ROMEINE 8:28 AFR53
Dit was gebaseer op beide die algemene leer van die Skrif sowel as Paulus se persoonlike lewenservarings. Hy het baie ontbering sowel as vreugde verduur, wetende dat God in enige en elke omstandigheid na sy behoeftes sou omsien.
4 September 2026
EFÉSIËRS 1:12 AFR53
sodat ons kan wees tot lof van sy heerlikheid, ons wat reeds tevore op Christus gehoop het,
Let op hoe Paulus in verse 12 tot 14 die eenheid beklemtoon wat in Christus gekom het.
Hy praat eers van die Jode met die gebruik van die woord ons - ons, die eerstes wat ons hoop op Christus gestel het.
Die Afr 53 gee nie die woord eerstes nie, maar die Afr 83 gee die vertaling en ook al die Engelse weergawes.
Daarom moet ons, die eerstes wat ons hoop op Christus gestel het, die grootheid van God prys. EFESIËRS 1:12 AFR83
Dan praat hy van die gelowiges uit die heidense volke met die gebruik van die woord julle - deur Christus het ook julle deel geword van die volk van God.
Deur Christus het ook julle deel geword van die volk van God toe julle die waarheid wat aan julle verkondig is, die evangelie van julle verlossing, gehoor en tot geloof gekom het. In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God beseël. EFESIËRS 1:13 AFR83
Laastens praat hy van die Heilige Gees wat ‘almal wat aan Hom behoort’ as die eiendom van God beseël het (die gelowiges uit die heidene), en op soortgelyke wyse van die Heilige Gees wat die waarborg is dat ons (die gelowiges uit die Jode) ook verder sal ontvang wat God belowe het.
Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos. Daarom moet ons sy grootheid prys. EFESIËRS 1:14 AFR83
In ‘n taal wat ‘n mens nogal sterk herinner aan Petrus se woorde op Pinksterdag begrond Paulus dus die eenheid tussen gelowiges uit die Jodedom en die heidendom in die geloof in Christus en in die gawe van die Heilige Gees.
En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep. HANDELINGE 2:38-39 AFR53
Daarmee spel Paulus die praktiese implikasies uit van die eenheid waarop God die Vader besluit het, om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. En let op dat die eenheid kosmies van aard is, en nie net kerklik nie.
Vers 14 eindig die maratonsin wat in vers 3 begin het ... wat God se program van die ewigheid van die verlede ... deur ons hede ... tot die ewigheid van die toekoms hanteer.
5 September 2026
EFÉSIËRS 1:15 AFR53
Daarom — vandat ek gehoor het van die geloof in die Here Jesus wat onder julle is en die liefde tot al die heiliges —
Paulus het reeds drie jaar onder die gelowiges in Efese gewoon en het dus van hul geloof geweet. Dat Paulus ook van hul geloof gehoor het, verwys na wat ander oor die gelowiges in Efese gesê het. Hierdie ander is waarskynlik diegene wat Paulus in Rome besoek het.
Behalwe geloof, het Paulus ook goeie berigte gekry oor die Efesiërs se opregte en bekende besorgdheid oor mekaar in die kerk.
Die gebruik van die term heiliges toon dat, volgens Paulus se siening, alle Christene heiliges is. Ons is 'n afgesonderde groep, bedoel om heilige lewens voor God te lei.
Paulus bid gedurig vir die heiliges in Efese en in sy gebede gee hy voortdurend dank aan God vir hul geloof en liefde en al die geestelike seëninge wat God oor hulle uitgestort het.
hou ek ook nie op om vir julle te dank as ek aan julle in my gebede dink nie, EFÉSIËRS 1:16 AFR53
Hy bid dat hulle geestes oë sal oopgaan om die hoop juis in drie goed te sien:
1) hul roeping hier en nou waarvoor hulle met al die geestelike seëninge in die hemel geseën is,
2) hul hemelse erfenis wat nie deur aardse gebeure geraak kan en sal word nie, en
3) die groot krag van God wat in hulle aan die werk is - ‘n krag wat met die opstanding en hemelvaart van Jesus Christus gedemonstreer is, en vir hulle as ‘n voorbeeld dien van wat God alles nog vir hulle kan doen.
dat die God van onse Here Jesus Christus, die Vader van die heerlikheid, aan julle die Gees van wysheid en openbaring in kennis van Hom mag gee, verligte oë van julle verstand, sodat julle kan weet wat die hoop van sy roeping en wat die rykdom van die heerlikheid van sy erfdeel onder die heiliges is; en wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo, na die werking van die krag van sy sterkte. EFÉSIËRS 1:17-19 AFR53
Let op dat die posisie van Christus as hoog bo elke mag en gesag, elke krag en heerskappy uitgespel word. Dit het volgens Paulus nie net betrekking op wat nou aan die gebeur is nie, maar sal selfs in die bedeling wat kom (die nuwe hemel en aarde) van krag wees. En dit is dié Jesus wat die hoof van die kerk is.
wat Hy gewerk het in Christus toe Hy Hom uit die dode opgewek het en Hom laat sit het aan sy regterhand in die hemele, bo alle owerheid en mag en krag en heerskappy en elke naam wat genoem word, nie alleen in hierdie wêreld nie, maar ook in die toekomstige. En Hy het alle dinge onder sy voete onderwerp en Hom as Hoof bo alle dinge aan die gemeente gegee, EFÉSIËRS 1:20-22 AFR53
Paulus sluit hierdie hoofstuk af deur na die kerk as Christus se liggaam te verwys. Ons is die hande en voete van Jesus in hierdie wêreld. Ons is bedoel om die mense rondom ons te beïnvloed, vir hulle te sorg en ten goede te werk. Dit beteken dat verskillende Christene verskillende talente, vaardighede en rolle sal hê om te vervul in diens van God op aarde.
wat sy liggaam is, die volheid van Hom wat alles in almal vervul. EFÉSIËRS 1:23 AFR53
Comments